Słowo „egzema” odnosi się do przewlekłych , swędzących zmian skórnych, które w wielu przypadkach rozwijają się w postaci drobnych bąbli, nazywanych pęcherzykami, z którym może sączyć się wodnista wydzielina – po wyschnięciu zmieniająca się w strupowate zakrzepy.
Uciążliwą cechą egzemy jest swędzenie , prowadzące do drapania , co z kolei jest powodem uszkodzeń skóry – w postaci stwardnienia jej powierzchni, zgrubienia oraz powstania białawych spękań nazywanych zliszajowaceniem. Egzema występuje najczęściej w wieku niemowlęcym i dziecięcym, natomiast w okresie dojrzewania liczba zachorowań jest mniejsza.
Typy egzemy
Chociaż wszystkie formy egzemy wynikają z tych samych, leżących u ich podstaw procesów i są zasadniczo podobne można podzielić je na dwie większe kategorie.
Schorzenie , w którym podstawową rolę odgrywają czynniki dziedziczne , a nie jest oczywista przyczyna zewnętrzna – nazywamy egzemą atopową ( atopowym zapaleniem skóry albo wypryskiem atopowym).Natomiast w grupie drugiej dziedziczność nie odgrywa roli, a często znane są oczywiste zewnętrzne przyczyny podrażnienia. Egzema atopowa jest w zasadzie zaburzeniem systemu odpornościowego i uznana jest za chorobę alergiczną. |
