Jest to częsta i przewlekła choroba. Charakteryzuje ją szorstka, sucha i zapalnie zmieniona skóra, pokryta żółtawymi łuskami, które są zrogowaciałymi komórkami złuszczonego naskórka. Zmiany mogą być swędzące, na fałdach skórnych nierzadko są czerwone i bolesne.
Schorzenie to niekiedy mylnie nazywane jest łojotokiem, które oznacza nadmierne wydzielanie łoju – woskowatej substancji wytwarzanej przez gruczoły łojowe. Łojotok sprzyja rozwojowi łojotokowego zapalenia skóry i innym chorobom łojotokowym. Zapalenie łojotokowe skóry może rozwinąć się w każdym wieku, ale najczęściej dotyczy ludzi młodych. Zmiany chorobowe występują zwykle na twarzy (zajęte są zwłaszcza brwi, powieki, okolice wargi górnej, nosa i uszu) oraz na tułowiu (środkowa powierzchnia klatki piersiowej i pleców, skóra pach i pachwin oraz pod piersiami). Przyczyna schorzenia jest nieznana, czynnikami wywołującymi mogą być stres i klimat np. u wielu osób zmiany ustępują w czasie urlopu, zwłaszcza w ciepłym i słonecznym klimacie, a nawracają po powrocie do pracy lub zimą. U ludzi starszych zapalenie łojotokowe skóry może towarzyszyć chorobie Parkinsona lub innym zaburzeniom neurologicznym.
Badania diagnostyczne
Dermatolog łatwo rozpozna zapalenie łojotokowe skory na podstawie wyglądu skóry. W bardzo rzadkich przypadkach w celu wykluczenia innych chorób może zalecić biopsje skóry
Leczenie
Leczenie jest różne w zależności od zajętej okolicy ciała. Na zmiany zapalne skóry twarzy zalecane jest dostępne bez recepty jedno-procentowy krem hydrokortyzonowy. Jeżeli nie pomaga, można spróbować 2,5- procentowego roztworu dostępnego na receptę. Zmiany łojotokowe na tułowiu są trudniejsze do leczenia i często nawracają. Miejscowe stosowanie hydrokortyzonu zwykle nie pomaga, ale podawany doustnie lub w iniekcjach może przynieść poprawę. W uporczywych w przypadkach skuteczne bywają stosowane na noc preparaty dziegciu. Łagodny łojotokowy stan zapalny fałdów skórnych leczony jest miejscowo dostępnymi na receptę steroidami. W ciężkich przypadkach, wraz ze steroidami i antybiotykami może być zalecane stosowanie przez 10 min, dwukrotnie w ciągu dnia kompleksów z octanu glinu lub nadmanganianu potasu. W tych okolicach zmianom łojotokowym skory często towarzyszy zakażenie bakteryjne lub grzybicze i wówczas do leków podstawowych dodawane są leki przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybiczne. Zapalenie łojotokowe owłosionej skóry głowy leczone jest szamponami zawierającymi dziegieć, pirytionian cynku i siarczek selenu lub siarkę i kwas salicylowy albo dziegieć.
Inne metody leczenia
Aromaterapia
Ziołolecznictwo
Medytacja
Leczenie dietą
Samoleczenie
Łagodne łojotokowe zmiany zapalne mogą być leczone dostępnymi bez recepty kremami hydrokortyzonowymi i szamponami przeciwłupieżowymi. Rozsądne opalanie może pomóc ale nadmierne prawdopodobnie pogłębi schorzenie |
