Po bezobjawowym okresie inkubacji choroba zaczyna się nagle. Początkowo objawy choroby to: ból gardła, głowy, brzucha i wymioty, gorączka, zaczerwienione migdałki, język pokryty białym nalotem (po 2-3 dniach nabiera koloru malinowego). Lekarz może początkowo stwierdzić anginę. Pierwszy symptomem charakterystyczny dla szkarlatyny (2-3 dzień) jest punkcikowa wysypka o pomarańczowo – czerwonym zabarwieniu i szorstkiej powierzchni.

Swędząca wysypka przypomina aksamit. Następnie rozprzestrzenia się od klatki piersiowej i okolic pachwin do brzucha i powierzchni kończyn. Najintensywniejsza jest w fałach skórnych (pachach, pachwinach, pośladkach). Skóra nabiera koloru płomienisto - czerwonego. Charakterystyczne dla szkarlatyny jest to że wysypki nie ma wokół ust i nosa. Po 7-10 dniach rozpoczyna się delikatne łuszczenie skóry na twarzy, następnie obejmuje tułów, dłonie i stopy, może utrzymywać się do 6 tygodni.

W przypadku szkarlatyny nie ma skutecznej szczepionki. Przechorowanie szkarlatyny nie oznacza całkowitego uodpornienia. Szkarlatyna może powodować poważne powikłania: zapalenie ucha środkowego, ropne zmiany na skórze, gorączka reumatyczna i zapalenie mięśnia sercowego oraz kłębkowe zapalenie nerek. Dotyczy to zwłaszcza dzieci u których nie zastosowano odpowiedniego antybiotyku lub stosowano antybiotyk za krótko. Choremu dziecku należy podawać antybiotyk dokładnie według zaleceń lekarza. Dziecko musi dostać pełną dawkę leku , nawet jeżeli po tygodniu wygląda już na zdrowe. Konieczna jest też wizyta kontrolna po zakończeniu leczenia. Gdy dziecko podczas choroby silnie gorączkuje należy podawać leki przeciwgorączkowe.